ผมรักคุณ,
และ ผมก็มีถุงยาง
แมท ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่ \ เถอะน่า แอนนา
ไม่ ไม่ \ เถอะน่า สนุกนะ
ฉันไม่ควรอยู่จริงๆ
แอนนา เถอะนะ
ฉันอยู่ในปาร์ตี้
แต่สิ่งที่ฉันต้องการคือ กลับบ้าน
เฮ้ เธอจะไปไหนหนะ แอนนา ?
อย่าไปที่บ้าน
และฉันก็ได้ยินเสียงกระดิ่งของแม่
ฉันไปหาแม่
ตั้งแต่แม่ป่วย\ เราก็ให้แม่มาอยู่ที่บ้านริมน้ำ
แม่ต้องการอย่างนั้น
แม่อยู่อย่าโดดเดี่ยว
แม่ไม่ได้ต้องการอยู่คนเดียว
แอนนา
ฉันรีบวิ่งขึ้นบ้านไปหาพ่อ
มีบางอย่างผิดปกติ
ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัย
เหมือนมีปีศาจอยู่ในบ้าน
ยังไงก็ตาม ฝันของเธอเหล่านี้มันดูเหมือนจะ
เกี่ยวกับการพยายามออกจากป่าแล้วมุ่งหน้ากลับบ้าน
ใช่แล้ว
และเมื่อฉันไปที่นั่น เหมือนกับว่า แม่พยายามจะบอกอะไรบางอย่าง
แต่ฉันไม่เข้าใจว่าอะไร แม่ต้องการจะบอกอะไร
เอาหล่ะ เรามาพูดเรื่อง เด็กผู้หญิงผมแดง
ตอนนี้เรามีรายละเอียดใหม่ กระบอกน้ำ
ทำไมเธอคิดว่ากำลังถือมันอยู่
ฉันไม่รู้
ฉันจำไม่ได้จริงๆ
บางทีเธอกำลังพยายามจะดับไฟ
เมื่อตอนที่แม่ของฉันป่วยครั้งแรก แม่บอกว่าเธอจะอยู่ที่นั่นตลอดเวลา
อาจจะเป็นในรูปของแมวจรจัด หรือเป็นเพียงเสียงของสายลม
แต่นั่นจะเป็นแม่เสมอ เธอจะคอยปกป้องเราตลอด คุณรู้มั้ย
แต่
ในคืนที่ไฟไหม้ ฉันไม่สามารถปกป้องแม่ได้
เธอเป็นคนเก่ง
ถ้าฉันเก่งจริง ทำไมถึงจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นคืนนั้น
เอาหล่ะ ฉันคิดว่า
เราสามารถอยู่ได้ด้วยความทรงจำ แต่บางครั้งเราก็อยู่ได้ด้วยการลืม
เธอเสียแม่ไปในเหตุการณ์ที่น่าสลดนั้น
ชีวิตเธอต้องเปลี่ยนไปเพียงเพราะวาล์วเชื้อเพลิงเสีย
มันอาจจะไม่ใช่เรื่องแย่ที่จะลืมมัน
- แล้วเรื่องความฝันล่ะคะ? - มันเป็นความฝัน
เธอจะคิดออกเอง นั่นคือวิธีที่มันทำงาน
มันเป็นกระบวนการ แอนนา
นานเท่าไหร่แล้ว? สิบเดือน? เธอเกือบจะสำเร็จแล้ว
แต่เธอไม่น่าจะมาอยู่ในสถานที่แบบนี้
- คุณคิดว่าฉันพร้อมที่จะออกไปได้แล้วหรือคะ? - เธอต้องการอะไรจากฉันอีกรึไง?
กลับบ้าน จูบหนุ่มๆ แล้วรับมือกับปัญหา
ทำเรื่องที่ค้างคาให้เสร็จ
สวัสดี
สักครู่คะ
แอนนา กลับบ้านแล้วหรอ
ฉันก็อยู่คนเดียวสิ
ฉันต้องไปจริงๆ
เลือดคงออกมากใช่มั๊ย แอนนา
เธอคิดว่าพวกเขารักษาเธอได้จริงๆหรอ?
มาเถอะที่รัก ปล่อยให้เธอเก็บของไป
เราบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามาเดินเตร็ดเตร่แถวนี้น่ะ
พวกเขารักษาฉันไม่ได้
แล้วฉันจะเล่าเรื่องให้ใครฟัง?
พ่อมีเซอไพรซ์
-ดูใน่ช่องเก็บของสิ -อย่าบอกนะว่าเป็นซีสเบอเกอร์
ก็ไม่เชิง
-พ่อเขียนเสร็จแล้ว -ใช่เปิดดูสิ
-ขอบคุณค่ะพ่อ -ไม่เป็นไร
มันดีไหมคะ?
เอ่อ ไม่รู้สิ แต่พ่อว่าลูกคงบอกพ่อได้
พ่อมีบางอย่างที่ดีๆ มาด้วย
น่ากินมากเลยขอบคุณค่ะ
อื้อ เรเชลทำเองเลยนะ
เธออยากจะมาด้วยวันนี้ แต่พ่อบอกเธอว่าพ่ออยากจะมารับลูกคนเดียว
เธอเป็นคนดี แอนนา จริงๆ นะ
พ่อไม่รู้ว่าพ่อจะทำได้ยังไง...
- พ่อ หนูเชื่อพ่อค่ะ -...ถ้าไม่มีเธอ
อเล็กซ์
แอนนา เธอกลับมาแล้ว
เธอมาเร็วนะ ฉันอยากจะกอดเธอแต่ว่า.. ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
เธอดูดีนี่ แต่ผอมไปหน่อยนะ
ฉันว่าน่าจะใช้เวลาอยู่ที่นี่
อย่างแรกเลยทำน้ำหนักให้เธอ
ฉันเริ่มต้นทำให้เขาไปแล้ว
ใช่ เธอทำอาหารทั้งวันเลย
- ทำ... โอ้ คุณทำอะไรอยู่เหรอ? - บีฟ สโตรกาโนฟ ของโปรดของเธอ
ตอนนี้บ้านมีแต่สาวๆแล้วพ่อนักเขียน
- พ่อเธอเล่าเรื่องไอเดียของฉันให้ฟังรึยัง -ยังค่ะ
เรื่องงานปาร์ตี้
เราคิดว่าจะจัดงาน "ต้อนรับกลับบ้านนะ แอนนา" ให้เธอ
โอเค ดีค่ะ
ทุกคนต่างถามถึงลูกกันทั้งนั้น
- เรายังมีเวลาตลอดหน้าร้อน ไม่ต้องรีบร้อน - ไม่ค่ะ
โอเค งั้นหนูไปว่ายน้ำก่อนนะคะ
ฉันทำมันพัง
แอนนา
เหมือนไม่เคยเกิดขึ้นเลยใช่มั๊ย?
อเล็กซ์ ฉันคิดถึงเธอมาก
แล้วเธอคิดว่าไง?
รู้มั้ย พ่อปรับปรุงมันช่วงวันหยุด
เพราะงั้นมันถึงเสร็จตอนที่เธอกลับมาพอดี
ยินดีต้อนรับสู่โรงพยาบาลบ้าแห่งใหม่
อาหารดีกว่า ผู้คนก็บ้ากว่า
- เธอย้ายเข้ามาเมื่อไหร่? - ทายสิ
ตอนแรก เธอช่วยเรื่องการตรวจสอบอุบัติเหตุ
ต่อมา เธอช่วยเรื่องงานศพ
ตอนนี้ เธอก็มาช่วยพ่อ สามครั้งต่อคืน
ไม่ว่ายังไง
เฮ้ ต้องขอบใจเธอนะ
ขอบใจอะไร?
- ทิ้งฉันให้อยู่คนเดียว - อเล็กซ์!
รู้มั้ย ฉันติดแหง่กกับพวกเขาสองคนที่นี่
ในขณะที่เธอไปรักษาอาการบ้าของเธอ
อเล็กซ์ เธอไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นในนั้น
เธอก็เป็นแม่ของฉันเหมือนกันนะ
รู้มั้ย อย่างน้อยเธอก็น่าจะเขียนตอบฉันบ้าง
เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ?
เพลย์ลิสที่ฉันทำให้ จดหมายที่ฉันเขียน
ฉันไม่ได้รับอะไรทั้งนั้น อเล็กซ์ ฉันสาบาน
บางทีดร.ซิลเบอร์ลิง อาจจะไม่ต้องการให้ฉันเห็นมัน
ไม่ นั่นไม่ใช่ดร.ซิลเบอร์ลิง
โอ้ ให้ตายเถอะพ่อ!
หนูหมายความว่า ทำไมพ่อถึงไม่ส่งจดหมายของหนู?
นั่นจดหมายหนูนะ พ่อ
อะไร? พ่อกลัวว่าหนูจะบอกเธอ เรื่องแฟนคนใหม่ของพ่อน่ะเหรอ?
ใช่มั้ยล่ะ? เรื่องความลับสกปรกๆ ของพ่อน่ะ?
มันเป็นความผิดของพ่อที่ให้เธอเข้ามาอยู่ที่นี่
ชาวบ้านทั่วทั้งเมืองต่างก็พูดกันถึงเรื่องนี้
น่าขยะแขยง
- อเล็กซ์ นั่นเธอจะไปไหน? - ยังกับจะมีใครสน
โดนจับจนได้
มานี่สิ ตอนนี้เธอกอดฉันได้นะ ฉันสะอาด
ฟังนะ แอนนา ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องปกติ
ที่เธอจะต้องเกลียดแฟนใหม่ของพ่อ
แต่ฉันก็หวังไว้ลึกๆ ว่าเราจะสามารถเริ่มต้นกันได้ใหม่
และทำให้มันดำเนินต่อไป
- ได้ค่ะ - เยี่ยม
- มีบางอย่างแปลกไป - โอ้ ใช่ ฉันทาสีใหม่
จริงๆ แล้วฉันชอบวอลเปเปอร์ทั้งหมดในบ้านหลังนี้นะ
แต่ห้องครัวต้องการอะไรที่มันสว่างขึ้นมาหน่อย
เคยมีบางอย่างอยู่ตรงนี้
- เหรอจ๊ะ? - ค่ะ กระดานดำ?
โอ้ ใช่ กระดานดำ
มันต้องอยู่บนห้องใต้หลังคารวมกับของเก่าชิ้นอื่นๆ
ฉันคิดว่ามันไม่จำเป็นสำหรับเราอีกต่อไป
เอ่อ ว่าไงจ๊ะ? อยากจะช่วยฉันจัดโต๊ะอาหารมั้ย?
ไม่ค่ะ ตอนนี้หนูยังไม่หิว
อเล็กซ์?
เธอกำลังทำอะไรน่ะ?
หรือว่านั่นเป็นสิ่งที่เธอ กำลังสนุกสนาน
- ฉันไม่รู้ - โอเค
เธอเมานี่?
ก็ฉันไปปาร์ตี้มาแล้วก็มีเครื่องดื่มมาเสริฟ
-เธอไปเอามันมาจากไหน? -ข้างบน
เธอทำอะไรกับมันเนี่ย?
-ไม่รู้สิมันอยู่ห้องใต้หลังคา... -มันอยู่ที่มันควรจะอยู่แ้ล้ว
-ฉันเกลียดกระดิ่งนั่น -ทำไมหล่ะ?
มันทำให้ฉันได้นึกถึงแม่นะ
เราต้องการมันอเล็กซ์
เป็นสิ่งที่แม่เรียกเวลาต้องการอะไรหลังจากที่เธอป่วย
แอนนา รู้ตัวได้แล้ว.เรเชลเป็นคนซื้อมันมา
เธอพูดเรื่องอะไร?
เธอซื้อมันมาจากร้านขายสัตว์เลี้ยง
แล้วเอามันมาผูกข้อมือแม่
รู้มั๊ยว่าทำไม?
เพื่อให้เธอสามารถได้ยินเวลาแม่มา ตอนเธอกำลังอยู่บนตัวพ่อ
-เธอกุมันขึ้นมา -ฉันจะทำไปทำไม
เพื่อเอาพ่อคืนมา
เชื่อฉัน แอนนา ฉันหมดหวังที่จะได้พ่อคืนแล้ว
รู้มั๊ย ถึงฉันจะเมา แต่ฉันก็รู้ความจริงนะ
อยากกินเบอร์ริโตจัง
ทีหลังใช้ค้อนปอนด์จะดีกว่านะ
- ขอโทษค่ะ - ฉันว่ามันก็ดีแล้ว
จริงๆ แล้ว ห้องครัวเราต้องการของตกแต่งนิดหน่อยน่ะ
งั้นเหรอ?
- ฉันจะออกไปข้างนอก - เยี่ยม
รู้มั้ย แอนนา ฉันจำได้เมื่อตอนครั้งแรกที่ฉัน มาที่นี่เพื่อดูแลแม่เธอ
เมื่อฉันเข้ามาอยู่ในบ้าน
อเล็กซ์ก็ทำสิ่งที่ร้ายกาจ
ไม่เคารพพ่อของเธอ
แต่เธอนั้นต่างออกไป
เธอเรียบร้อย รู้มั้ย? สุภาพ เป็นสุภาพสตรีโดยสมบูรณ์
ฉันจำได้ว่า
''น้ำนิ่งไหลลึก เธอเข้มแข็งมาก''
เมื่อตอนฉันอายุเท่าเธอ
ฉันต้องเจอกับอุปสรรคหลายอย่างเหมือนเธอ และฉันเรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง
เป็นผู้หญิงที่ไม่มีใครสนใจ
ฉันดีใจที่เธอกลับมา
หวังว่าทุกอย่างเป็นไปได้ดี เธอจะได้อยู่ที่นี่
ขอบคุณค่ะ ฉันก็ตั้งใจอย่างนั้น
นี่เห็นหน้าของเธอ รึเปล่า
อย่างกับว่าเธอไปขโมย ครัวบาร์บี้ของหล่อนมางั้นแหล่ะ
ฉันหลับตาเหวี่ยงค้อนซะด้วยซ้ำ
นั่นมัน เจ๋งไปเลย
มันเป็นกระดานดำของเรา มันควรจะอยู่ตรงนั้น
จำได้มั้ยว่าแม่มักจะเขียนข้อความทิ้งไว้?
ตารางฝึกซ้อมฟุตบอล
โอ้ แต่ลายมือแม่มันห่วยแตกมากเลย
เกี่ยวก้อยสัญญา?
ฉันตัวซีดจริงๆ เหรอ?
ช่าย ซีดมาก เหมือนจะมองทะลุเลยล่ะ
เอาล่ะ หวังว่าสามีในอนาคตของเธอ จะไม่สังเกตเห็นนะ
ไม่ เธอจะทิ้งฉันไว้ที่นี่ไม่ได้นะ
-จะให้พี่สาวอยู่ตรงไหนหล่ะ? -อเล็กซ์, อย่าเพิ่ง
-เฮ้, แมทท์ -ไง
-เธอเป็นยังไงมั่ง? -ก็ดีนะ
ฉันอยากไปหาเธอที่นั่นมากเลย แต่พวกเขาไม่อนุญาต
งั้น เธอควรกรีดข้อมือตัวเองซะนะ บางทีเราอาจจะได้อยู่ห้องเดียวกัน
เธอกลับมาแล้ว
- งั้น ฟังฉันนะ คืนนั้นที่ชายหาด... - ไม่ ไม่ ฟังนะ...
ฉันประหม่ามาก โอเคนะ? เพราะงั้นฉันจึงดื่มเข้าไปมาก
ไม่เคยมีใครพูดว่าฉันนั้นฉลาดมาก่อน
ฉันทั้งมึนและเมา
แต่ฉันก็เป็นห่วงเธอนะ
ฉันเลยตามหาเธอ
เธอหมายความยังไง?
ฉันตามเธอไปคืนนั้น,แอนนา
ฉันอยู่ที่นี่ และเห็นเหตุการณ์
มาช้าไปนิดนะแมทท์
- ขอบใจนะที่เอาของมาส่ง - โอเค
- งั้น เดี๋ยว... เดี๋ยวเจอกันใหม่นะ - บาย
ทำไมเธอไม่เอาของพวกนี้ ไปที่ห้องปั่นไฟ?
แล้วก็รีบมา พ่อเธอหิวมาก
-เอเย่นต์ของคุณโทรมาวันนี้ -จริงเหรอ?
ใช่ ฉันไม่รู้ว่า เขาให้เช่าที่บนนี้
ใช่ 5 ปีก่อน
เขาชอบแกล้งทำเป็นตกปลา
ฉันคิดว่าเขามีบรรณาธิการ ในการให้ความเห็นหนังสือ
-เหรอ? -ใช่
งั้น เราเชิญพวกเขามากินข้าวเย็นวันศุกร์
-จริงเหรอ? -กับอีกสัก 2-3 คน
- อ๋อได้สิ? -เออ...
เราไม่เคยมีใครมาบ้าน มันน่าจะสนุก
นะคะ
-โอเค -โอเค
ฆาตกร!
แอนนา?
มาทำอะไรที่นี่
เป็นอะไรรึเปล่า
แม่
-อะไรนะ? -ฉันเห็นแม่
เธอพูดเรื่องอะไร
แอนนา?
แอนนา!
แม่พยายามจะบอกอะไรบางอย่าง
-อะไร? -ไฟไหม้ไม่ใช่อุบัิติเหตุ
เป็นเพราะเธอ
เรเชลเป็นคนทำให้มันเกิด
ใช่ ถูกต้อง
-อเล็กซ์ -ไม่ ทุกอย่างลงตัวพอดี
เธอจากแม่ไป, จอดรถไว้ที่ถนน,
ใส่รองเท้าสีขาว
เดินกลับไปที่ โบ๊ทเฮ้าส์
-บางทีเราอาจจะด่วนสรุปไป -ขอโทษนะ
ฉันไม่ใช่คนที่เห็นแม่ที่ตายไปแล้ว
ชี้นิ้วไปที่แฟนใหม่พ่อ
ใช่สิ, ฉันคิดว่าแค่ฝันไป
แอนนา, เธอตื่นอยู่ ฉันเห็นเธอ
บางทีมันอาจจะอยู่ในหัว คิดไปเอง
อาจจะ
แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนสิ่งที่เราทั้งคู่รู้
ก๊อกนั่นไม่ได้รั่ว ราเชลเปิดมันไว้
เธอฆ่าแม่ และเธอก็จะหนีรอดไปไม่ได้
นี่ ข้างในนั่นน่ะ
-เธอจะได้ยินหรือเปล่า? -ไม่รู้สิ
นี่ ฉันจะเข้าไปในเมืองซื้อของสำหรับปาร์ตี้
จะไปด้วยกันมั๊ย?
ไปช่วยซื้อของ บางทีอาจจะกินมื้อเที่ยงด้วยเลย
หนูไม่หิว และปวดหัวอยู่
-แต่แอนนาบอกว่าอยากไป -อะไรนะ? ไม่
เรื่องของแมทท์หล่ะ เธอน่าจะไปคุยกับเขา
เห็นเธอบอกว่าเขากลับมาที่บ้านคืนนั้น
-ลองไปคุยดูสิ -ไม่เอาน่า
เธอน่าจะไป เดี๋ยวฉันอยู่ที่นี่คุ้ยของเธอดู ไปเถอะ
-เอ่อ, งั้นเราไปกันทีหลังก็ได้นะ -ไปคะไป
เดี๋ยวหนูออกไปคะ
หนูแค่จะหาชุดสวยๆใส่
เธอนี่ร้ายลึกนะ
พ่อของเธอไม่ชอบให้ฉันขับรถเร็ว
-ความลับของเรานะ? -ค่ะ ความลับของเรา
เกิดอะไรขึ้นกับรถของแม่?
เรื่องนี้เราคุยกันไปแ้ล้วนะ
และเรารู้สึกว่าครอบครัวอยากจะทำอะไรสนุกๆ
ชิ้นนี้เป็นชิ้นที่ดีของฉัน
ไปเอามาจากไหน?
โอ มีคนให้มาชาตินึงแล้วล่ะ
แฟนเหรอ?
จริงๆแล้วก็ คนไข้เก่าน่ะ
จริงเหรอ? ฟังดูงานนี้ดีนะ
ฉันเช็ดก้นคนแก่เลี้ยงชีพนะ แอนนา
และฉันจะบอกเธอนะว่า พวกคนแก่นั่น ไม่ได้สวยเหมือนแม่เธอหรอกนะ
ไม่สิ, ฉันต้องทำเกือบจะทุกอย่างที่ พวกคนแก่หมดสภาพ
รวยๆ รู้สึกอาย หรือ ทำเองไม่ไหว
อยากรู้ไหมว่าฉันทำยังไง?
มันแย่มาก
ไม่ว่าพวกเขา จะรู้สึกยอมรับสภาพยังไง
ไม่ว่าจะทำกับฉันไม่ดี หรือ พวกเขาจะเหม็นมาก
ฉันบอกตัวเองเสมอ
''เดี๋ยวพวกเขาก็ตายแล้ว''
เธอรู้ไหม แอนนา เรามีอะไรๆในอดีตที่เรารู้สึกละอาย
ฉันคิดว่าบางที ช่างมันน่ะดีที่สุด
แอนนา?
แอนนา, เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?
ไม่ ไม่ ไม่เป็นไร
เรายังต้องไปช๊อปปิ้งอีกนะ?
หินอ่อนสวยจัง มันเก่ามากแค่ไหนแล้วนี่?
-เราขายของทุกอย่างที่สดใหม่ -ไม่เป็นไร
-ฉันจะไปหยิบนมหน่อย -ขอบใจนะ
-แมทท์ -เฮ้ แอนนา
เธอมาทำอะไรที่นี่
เอ่อ ฉันคิดว่า...คิดว่าเธอกำลังจะบอกอะไรฉันเมื่อวาน
ไฟไหม้ไม่ใช่อุบัติเหตุใช่มั๊ย
-เธอเห็นอะไร? \ -แมทท์?
พวกเบอร์รี่พวกนี้มันจะไม่สดขึ้น
ครับ ครับ กำลังไปครับ
-เธอจะช่วยเรามั๊ย? -ก็ได้ๆ แต่ไม่ใช่ที่นี่
งั้นคืนนี้มาเจอได้มั๊ย
แมทท์!
-ได้ ห้าทุ่มที่โขดหิน -ตกลง
-หานมไม่เจอเหรอ? -ไม่ใช่
-เราต้องไปแล้ว -โอเค
แล้ว แมต เธอไม่ต้องไปส่งของที่บ้านอีกแล้วนะ
ต่อไปจะเป็นหน้าที่ของฉันเอง
-สนุกไหม? -โอ สนุก
คุยกันเรื่องความลับของเราล่ะสิ แอนนา?
ใช่ ขอบคุณสำหรับอาหาร
-เรียบร้อยดีไหม? -ฉันตามเธอไม่ทันนิดหน่อย
ฉันหมายถึงว่า หวังว่านี่จะไม่ทั้งหมดเร็วๆนี้
อเล็กซ์?
พระเจ้า ตกใจหมด ฉันนึกว่าเธอคือหล่อน
-คุยกับแมทยัง? -เราจะพบกันคืนนี้
ดี ดูนี่สิ
พระเจ้า เขาเอา เสาใช้เต้นโชว์ มาเมื่อไรน่ะ
ฉันรู้ เธอเหมือนโสเภีขี้ยา ที่ไม่มีศักดิ์ศรี
ป.ล. ดูนี่สิ
มาเร็ว ดูสิว่าเจออะไร
-พบกับนาย อ้วนชับบี้ -โอย ขยะแขยงชะมัด
ไม่ล่ะ ฉันจะไม่แตะมัน
โอเค พอแล้ว นั่นมันล้มม้าได้เลยนะ
หรือ เธอ กับ ฉัน
-มาเร็ว ไปเถอะ -เดี๋ยว
ปาร์ตี้จบแล้ว ราช
ไปเถอะ เดี๋ยวสาย
แมต?
นี่มันไม่ค่อยดีเลย
แล้วถ้ามีบางอย่างเกิดขี้นล่ะ?
ไม่เป็นไร แอนนา เราจะตามหาเขาพรุ่งนี้
ค่ะ
ฉันจะไปนอนแล้วนะ
เดี๋ยว อยู่จนฉันหลับไปก่อนได้มั๊ย
ถ้าได้เงิน 10 เหรียญ ทุกครั้งที่ได้ยินเรื่องนี้
ขอบคุณ
ไม่ตลก
แอนนา น่า นะ อย่ากลัว
ฉันแค่ไม่อยากปลุกที่บ้านเธอน่ะ
แมต ไปไหนมา?
เรารอเธอที่นั่น เหมือนที่เธอบอก
ใช่ ฉันรู้ ฉัน...
เกิดอะไรขึ้น? เธอเปียกไปหมด
เธอรู้ไหม ฉันหล่นไป กระแทกอะไรสักอย่าง
มานี่มา นั่งลงสิ
ฉันขอโทษนะ มันดึกแล้ว มันแค่l...
ฉันคิดว่าเธอต้องรู้ความจริงเรื่อง สิ่งที่ฉันเห็นคืนนั้น
เล่าสิ
เธอตัวสั่นเลย
ฉันไม่มีความรู้สึกอะไรเลย
-แอนนา ฉันกลัว -อย่ากลัวเลย
แมต หลังเธอไปโดนอะไรมา ?
แม่เธอพยายามจะเตือนฉัน แอนนา แต่ฉันก็ไม่ฟัง
กอดฉัหหน่อย แอนนา
แอนนา
กอดฉันหน่อยนะ นะ ได้โปรด
ว่าไงแอนนา ฉันนายอำเภอเอเมอรี่ ไม่รู้ว่าจำได้รึเปล่า
ฟังนะ เราจะทำการสืบสวนอย่างละเอียด
แต่เขาต้องโดนฟาด้วยไม้
ตกจากเรือ แล้วก็หลังหัก
แล้วนี่ไม่ต้องไปพบเขาเหรอ?
ฟังนะ เราต่างก็รู้ว่า เธอกำลังเจอกับอะไรอยู่
อยากได้อะไร อะไรก็ตามนะ ก็มาหาฉัน
เข้าใจไหม?
ฉันเสียใจจริงๆ
มันแย่มากเลย
ฉันจะไปทำมื้อเช้า เธอน่าจะกินอะไรมั่ง
-กาแฟมั๊ย -อื้อ
-พ่อเดี๋ยว -มีอะไร
แมตไม่ได้แค่อยู่ในน้ำเมื่อคืน เขากำลังจะมาหาฉัน
แอนนาเรื่องที่เกิดกับแมทท์ ไม่ใช่ความผิดของเธอ
พ่อ นั่นไม่ใช่เรื่องที่เธอกำลังจะบอก
มาช่วยฉันสักคนสิ
-พ่อ -ฉันไปเอง
-อะไร? -หนูเห็นแมทท์ในเมืองเมื่อวาน
เขาบอกว่าเขาเห็นเหตุการณ์คืนที่ไฟไหม้
ราเชลแอบฟังเรา
เธอไม่อยากให้หนู คุยกับเขาอีก
เธอไม่อยากให้ เขามาที่นี่อีกเลย
แอนนา ทำไมราเชลจะพูดอะไรแบบนั้นล่ะ?
มันก็แค่...
อะไร?
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม?
-เดี๋ยวเราจะเข้าไปครับ -โอเคค่ะ
ลูกรัก พ่อรู้ว่าลูกลำบากใจนะ
ทุกคนก็กำลังลำบากใจทั้งนั้น แต่ขอร้องล่ะนะ อย่าทำอย่างนี้เลย
โอเคนะ? แค่อย่าทำอย่างนี้เลย
-มา มากินข้าวเช้า -เดี๋ยวหนูจะเข้าไปค่ะ
เป็นอะไรหรือเปล่า?
เป็น
ฉันไม่ได้บ้าอเล็กซ์
แมทท์มาที่นี่ และฉันคิดว่ามันเป็นความฝัน แต่มันไม่ใช่
-แอนนา เธอนั่งก่อน -แล้วเขาบอกว่า
แม่พยายามจะเตือนเขา
-มันเป็นไปได้ยังไง -แล้วเขาจับแขนฉันไว้
-แอนนา ฟังนะ -ดูนี่!
โอ้พระเจ้าช่วย !!!
-เธอทำให้ฉันกลัว -ฉันไม่ได้บ้านะ
พวกเขาจะส่งฉันกลับไป
ไม่ฉันไม่ได้กลัวเรื่องเธอ เราต่างหาก
แอนนา เราคือพวกสุดท้ายแล้ว
ที่อยู่ระหว่างเรเชลกับสิ่งที่เธอต้องการ
มา ดูนี่สิ
คราวที่แล้วฉันตรวจดูแล้ว เธอคงไม่ ได้กลายมาเป็นฆาตกรต่อเนื่อง ในชั่วข้ามคืน
ถ้างั้นเราก็ต้องหาดูว่า คุณราเชล นี่ คือใครกันแน่
อือ ฉันกำลังพยายามหาอยู่
เรื่องคนที่เราจ้าง
เธอชื่อ ซัมเมอร์ส
สวัสดี ฉันอยากไถามเรื่อง บุคคลอ้างอิง
ฉันคิดว่าเธอเคยเป็นลูกจ้างของคุณ
ช่วงเดือน ก.ค. ถึง ธ.ค. 2548
สวัสดี ฉันกำลังตรวจสอบภูมิหลัง
ของคนที่เคยทำงานกับคุณ
ซัมเมอร์ส ซ ัม ม ... ใช่ ม ม้า
เ อ ร์ ส ส เสือ
อะไรt? นั่นเป็นไปไม่ได้
ไม่ ไม่ ไม่มีอะไร
โอเค ขอบคุณมาก บาย
เราได้เรื่องเธอแล้ว
แอนนา เธอมานี้
เธอรู้ไหม รูปปากเธอสวยนะ
เธอแค่ไม่รู้ว่าจะทำยังไง กับพวกเขา
ผู้ชายชอบพล่ามเรื่อง ดวงตาของผู้หญิง นั่นมันไร้สาระ
ที่ผู้ชายอยากได้จริงๆน่ะ ก็คือ ผู้หญงที่มี ปากสวย
นั่นไง
เธอดูสนใจไอ้นี่
อยากใส่มันคืนนี้ไหม?
-ไม่ล่ะ -เอาถอะน่า น่าจะสนุก
นั่นไง
ราเชล เธอชื่อจริงว่าอะไร?
เธอว่าอะไรนะ?
สภาพยาบาล ไม่มีประวัติของเรเชล ซัมเมอร์
เลขประกันสังคมของคุณ ของคนที่ชื่อเรเชล ซัมเมอร์
เป็นครูจากนิว ออร์ลีนส์
เธอตายเมื่อห้าปีที่แล้ว
ที่จริงแล้วคุณเป็นใครกันแน่?
รู้่อะไรไหมแอนนา
ฉันว่านี่มันไม่เข้าท่านะ
เธอคิดจะไปไหนหน่ะ
ไปคุยกับพ่อ
ไม่จำเป็นหรอก
เราคุยเรื่องนี้กันเรียบร้อยแล้ว กับดร.ซิลเบอลิ่ง
-คุยเรื่องอะไร? -พฤติกรรมของเธอ
แอนนา, เขากังวลมาก
เขากำลังคิดว่าเป็นความผิดพลาดที่ให้เธอออกมา
เธอห้ามพรากสิ่งนี้ไปจากฉัน ฉันยอมไม่ได้
ออกไปได้แล้ว แขกของฉันกำลังจะมา
ฉันไม่อยากเชื่อเลย ว่าเธอขายพ่อของเธอเอง
บางทีหล่อนอาจจะข่มขู่เธอ แต่หล่อนจะทำอะไรฉันได้?
-ฉันจะไปคุยกับพ่อ -ไม่
สิ่งที่หล่อนจะทำได้คือ ชักจูงพ่อ
ว่าพวกเราโกหก และเป็นความผิดของฉัน ?
เราต้องผ่านคืนนี้ไปให้ได้ แล้วพรุ่งนี้เราจะไปหาตำรวจ
แล้วก็เล่าเรื่องทั้งหมด
เธอจะทำให้เรื่องมันแย่ลง
ได้ แต่นี่ต้องใช้ แอลกอฮอล์ เยอะ
เฮ้ ดูเธอสิ
-อะไร? -เธอดูเยี่ยมเลย
ขอบใจ
ฉันเดาว่าฉันทำให้เธอโตขึ้น
ถ้านี่เป็นการให้คำปรึกษาละก็ นี่มันค่อนข้างจะประหลาดนะ
งานเปิดตัวหนังสือ
อาจจะไฟเขียวให้ทุกคน
ที่จะมาที่บ้าน แล้วก็วิจารณ์ ตัดสินคุณ
ช่วยหน่อยได้ไหม? ช่วยราเชลหน่อย?
ความจริงคือว่า ฉันไม่คิดว่า เธอรู้สึกดีพอที่จะจัดการอะไรพวกนี้
และคนทั้งหลายก็ วิจารณ์ ตัดสิน เธอเหมือนกัน
ได้สิ
อะไร?
แค่อยากบอก ถ้าต้องการให้ช่วย
จริงหรอ?
งั้น เปิดเตาให้หน่อย
ได้
เคล็ดลับการอบที่ดีอยู่ที่ต้องปล่อยมันไว้สิบนาที
ให้เลือดไหลย้อนกลับ
กลับไปจาง
ทิ้งขยะให้หน่อยได้มั๊ย
เธอคือคนต่อไป
ไม่ เธอทำอะไรลงไป? เธอทำอะไรลงไป
เธอต้องการอะไรจากฉัน
เกิดอะไรขึ้น?
อย่ายุ่ีงกับเธอนะ
ไปนอนซะ
ไม่ ไม่ ฟังนะ ผมจะไปนิวยอร์คพรุ่งนี้แล้วเรามาคุยกัน
ต้องขอโทษจริงๆครับ ขอให้เดินทางปลอดภัย
พ่อ? ขอคุยด้วยได้มั๊ย
เรื่องคืนนี้ มันมีเหตุผลสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น
มันคือราเชล เธอไม่ใช่คนที่คุณคิด
พอได้แล้วแอนนา
-เธอทำอะไรอีกหล่ะ -เธอโกหกพ่อ
-เรื่องอะไร? -ทุกอย่าง ชื่อเธอ
พ่อรู้รึเปล่าว่าเธอมาจากไหน
ฉันไม่อยากขุดขุ้ยมัน
ใช่ เพราะพ่อเห็นสิ่งที่อยากให้เธอเป็น
เธอแค่พยายามให้ครอบครัวนี้เดินต่อไปได้
เธอไม่ได้ต้องการครอบครัว
-เธอต้องการพ่อเท่านั้น -ตลกน่า
พระเจ้า ถ้าแม่มาเห็นพ่อตอนนี้
อยู่กับนังนั่น คนที่พยายามแยกพวกเรา!
เรเชล ไม่ใช่คนที่กำลังแยกพวกเรานะ
ฟังนะ เราน่าจะคุยเรื่องนี้กับ ดร.ซิลเบอลิ่ง
ใช่สิ หนูมันก็แค่คนบ้า
-พ่อไม่ได้พูดอย่างนั้น พ่อแค่ -พ่อ
พ่อไม่ได้ใส่แหวน
พ่อจะแต่งงานกับเธอหรอ
-บอกมา -ใช่ แอนนา
เราจะแต่งงานกัน อาจจะเป็นฤดูใบไม้ร่วงนี้
เราคุยกันเรื่องไปที่อื่น แต่พ่ออยากให้เราแต่งงานที่นี่
เพื่อเราทุกคน
พ่อไม่อายที่จะมีความสุขอีกครั้ง
บาย คุณพ่อ
เราไม่ควรจะไปสายกับบริการของ แมต สวมอะไรที่ดูดีหน่อย
ฉันอยากให้เหมือนครอบครัว
''ในนามพระเจ้า ข้าขอลี้ภัย
''คุณพูดกับฉันยังไง หนีเหมือนนก ไปบนภูเขา
ดูว่าสาย คันธนู กับลูกธนู เข้ากันยังไง
'จะได้ยิงจากเงามืด?
เมื่อรากฐานถูกทำลาย อะไรจะยังตั้งอยู๋ ?
พระเจ้าอยู่ในที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ บัลลังก์ของพระองค์อยู่ในสวรรค์
ตาของพระองค์ ทอดพระเนครมองอย่างระวัง
พระองค์เป็นแสงสว่าง และการไถ่บาป ของข้าฯ ข้าฯจะต้องไปกลัวผู้ใด?
พระองค์เป็นที่ลี้ภัย จากผู้ที่ข้าฯเกรงกลัว?
เมื่อคนชั่วร้ายประสงค์ จะกินเนื้อข้าฯ
''พวกนี้เป็นศัตรู และพวกมันจะต้องล้มลง''
นี่ลงวันที่ 11 เม.ย. 2539
ตำรวจพบศพเด็ก 3 คน
จากหลุมตื้นๆ ในป่า ห่างไปไม่ถึง50 หลา
จากที่พักของหมอชื่อดัง ดร.แฮริสัน ไรท์
หน่วยชันสูตรเปิดเผยว่า พวกเด็กๆถูกดมยาสลบ
ก่อนจะถูกแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตำรวจออกหมายจับ มิลเดร้ด เคมป์ อายุ 19 ปี
ซึ่งเคยเป็นลูกจ้างอยูที่ สถานรับเลี้ยงเด็กของ หมอไรท์ ตั้งแต่ เดือนสิงหาคม
-มิลเดร็ด เคมป์ เหรอ? -แย่แล้ว ฟังนีสิ
จากแหล่งข่าวผู้ใกล้ชิดครอบครัว
เคมป์หมกมุ่นน หลงใหล หมอไรท์
ตั้งแต่ภรรยาของเขาตาย ในอุบัติเหุตรถยนต์ กุมภาพันธ์ ปีก่อนหน้า
แต่ทั้งๆที่ตำรวจพยายามอย่างมาก เคมป์ ก็ยังลอยนวลอยู่
เดี๋ยว, นั่น...
ดู ดูสร้อยที่เธอใส่
สร้อยไข่มุก
เรเชลบอกว่ามันเป็นของขวัญจากคนไข้
เธอเอามาใส่ให้ฉัน ดูเหมือนเธอภูมิใจกับมันมาก
ดีละ โชคดีสำหรับเรา เรามีข้อพิสูจน์แล้ว
ใช่ ถ้าเราสามารถเอามันมาได้
ไม่ต้องห่วง มันจะจบลงคืนนี้
บ้าจริง
นี่ ดูสิ
-อเล็กซ์ จะไปไหนหน่ะ -ฉันจะลงไปเอากุญแจข้างล่าง
-เธอจะทำอะไร? -แค่ไปเอากุญแจน่า
เธอหาอะไรอยู่ แอนนา?
ใช่นี่หรือเปล่า ที่เธอกำลังหาอยู่?
คุณน่าจะเก็บมันไว้
ได้โปรดเถอะ มันไม่มีค่าสำหรับฉัน
เรารู้แล้ว เรเชล
เรารู้ทุกอย่าง
You caught me.
Here.
อเล็กซ์!
แอนนา
ฉันไม่อยากทำร้ายเธอนะ
ฉันไม่อยากให้เป็นอย่างนี้เลย
เธอน่าจะทำให้มันง่ายกว่านี้
-แอนนา -อเล็กซ์
-เกิดอะไรขึ้น? -เธอวางยาฉัน
แอนนา? เปิดประตู
แอนนาฟังฉัน
-เธอต้องเอาสร้อยคอนั่น -ฉันได้มาแล้ว
แอนนา! เปิดประตูบ้าๆนี่นะ
เธอต้องเอาไปให้เอเมอรี่
-ไม่ฉันทำไม่ได้ -ได้สิ เขาเชื่อเธอแน่
-แอนนา! -ฉันทิ้งเธอไว้ไม่ได้หรอก
เกี่ยวก้อยสัญญากัน
แอนนา!
-โอเค -โอเค
ฉันรักเธอนะ
ฉันจะกลับมาหาเธอ ฉันสัญญา
แอนนา!
เธอกำลังจะบอกว่า คุณนายซัมเมอร์
-เคยใช้ชื่อว่า มิลเดร็ด เคมป์ -ใช่
แล้วเธอเป็นคนที่มีส่วนในเหตุการณ์ไฟไหม้
ใช่ เพราะมันไม่ใช่อุบัติเหตุ
เธอฆ่าแม่ของเรา แล้วตอนนี้เธอกำลังตามล่าเรา
-ฟังนะ, ฉันรู้ว่านี่ฟังดูแปลกๆ แต่... -ไม่นะ มิลเดร็ด เคมป์ ฉันจำเธอได้
ไปทางตะวันตกแถว วูลริจ์ เคานท์ตี้ หลายปีก่อน ภรรยาเสียชีวิต
นายนี่จ้างพี่เลี้ยงเด็ก ซึ่งสังหารโหดเด็กๆหลายคน
ใช่ แต่พวกเขาไม่เคยจับเธอได้
โอเค ฟังน คุณนายไรท์ มีสร้อยมุก 3 เส้น
มีรูปลงอยู่ในอินเตอร์เน็ต ถ้าคุณต้องการจะดู
แล้ว?
เรเชลคือ มิลเดร็ด เคมป์
เธอพยายามจะฆ่าเรา แล้วแต่งงานกับพ่อเรา
เหมือนกับที่เธอเคยทำกับพวกเขา
ฟังนะ ฉันอยากให้เธอนั่งก่อน
เจอรี่อยู่ข้างนอกนั่น
เดี๋ยวฉันจะไปเช็คเรื่องคุณนายซัมเมอร์
ไม่นะ ไม่มีเวลาแล้ว คุณต้องไปที่บ้านฉัน
อเล็กซ์ยังอยู่ที่นั่น ฉันกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นแหละแอนนา เธอรออยู่นี่
แม่?
อย่ากลัวเลย ฉันเป็นพยาบาล
ไม่ ไม่! อย่าไปเชื่อเธอ ได้โปรดอย่าฟังเธอ
เธอโกหก อย่าไปเชื่อเธอ!
ไม่ ไม่! อย่าไปเชื่อเธอ ไม่! เธอ...
เอาล่ะ เรียบร้อย ขอบคุณค่ะ
ฉันจำเธอได้
มันอยู่ออกไปทางตะวันตก ในวูลริดจ์ เคาน์ตี้
ผู้ชายคนหนึ่งจ้างพี่เลี้ยงเด็ก
เรเชล คือ มิลเดร็ด เคมป์
ตำรวจออกหมายจับ ตอนเธออายุ 19
ทำงานตั้งแต่เดือน สิงหาคม
หน่วยชันสูตรศพ พบว่าเด็กๆ ถูกวางยา
ก่อนจะถุกแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ทั้งๆ ที่ตำรวจพยายามอย่างหนัก
เธอควรจะนอนได้แล้ว
รู้มั๊ยแอนนา ฉันไม่เคยมีลูกของตัวเองเลยนะ
ฉันมีไม่ได้
ฉันเคยบอกรึเปล่า
แต่ฉันก็ไม่เคยจะหยุดฝัน ว่าสักวันฉันจะมีลูกสาว
แต่ตอนนี้เธอกำลังจะพรากความฝันนั้นไป
ระวังหน่อย
เธอคงไม่อยากเจ็บตัว
แอนนา?
เราพยายามทุกทางแล้วแอนนา เหลือแต่ทางนี้เท่านั้น
เธอทำอะไร?
เธอทำอะไรลงไป?
ฉันจำเป็นนะ แอนนา ใช่ไหม?
หรือฉันไม่จำเป็น?
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่แล้ว
มองฉัน มองฉัน
กล้าๆเข้าไว้ เข้าใจนะ
พระเจ้าช่วย เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?
พ่อ เป็นเพราะเรเชล เธอวางเพลิง
-เธอพูดเรื่องอะไร? -เธอฆ่าแม่
พ่อ หนูรู้พ่อไม่เคยฟังหนู แต่พ่อต้องเชื่อเรา
เธอรอจนพ่อไม่อยู่ในเมือง
เธอวางยาหนู วางยาอเล็กซ์
-อะไรนะ? -เธอพยายามจะฆ่าเรา
อเล็กซ์จำเป็นต้องทำ,พ่อ เธอช่วยเราไว้
-อเล็กซ์? -อเล็กซ์,บอกเขา
แอนนาเธอพูดเรื่องอะไร
เขาไม่มีทางเข้าใจมันหรอกแอนนาและจะไม่มีทางเข้าใจด้วย
แอนนาเธอก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กับน้องสาวเธอ
-บอกเขาอเล็กซ์ -อย่าไปเชื่อเขา
-เธอตายแล้ว -ไม่ อย่าไปเชื่อเขา
ในเหตุการณ์ไฟไหม้
-มันเกิดขึ้นปีที่แล้ว -ไม่ เขาโกหก
อเล็กซ์ตายแล้ว!
เธอทำอะไรลงไป
อเล็กซ์?
แอนนา?
แอนนาเธอพูดเรื่องอะไร ไฟไหม้มันเป็นอุบัติเหตูไม่ใช่หรอ
เกิดอะไรขึ้นคืนนั้น? บอกฉันมาเกิดอะไรขึ้นคืนนั้น
ออกไป ออกไป
ไปให้พ้นจากฉัน!
พ่อ?
คนพวกนั้น พยายามจะมาที่บ้านเรา
มันไม่ใช่บ้านของเราอีกต่อไปแล้ว
เธอจำทำอะไรน่ะ
พวกเขาจะต้องถูกเผาในนรก
แอนนา แอนนา!
แอนนา เกิดอะไรขึ้น
-อเล็กซ์? -กำลังไปคะแม่
อเล็กซ์
หนูหมายความว่า พ่อทำได้ไง
นั่นมันจดหมายหนูนะ พ่อ
อะไร? กลัวว่าจะฟ้องเหรอ?
นั่นใช่ไหม? ความลับแสนโสโครก?
แอนนา?
ฟังนะ ฉันเข้าไปในเมือง
ฉันตามเธอไปบ้านล่ะ แอนนา
ฉันเห็นทุกอย่าง
อย่าปล่อยนะ แอนนา
เธอรู้ไหม แอนนา ฉันไม่เคยเป็นตัวเองเลย
ฉันไม่สามารถ
ฉันไม่เคยหยุดจินตนาการ
แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว
ขอโทษนะ คุณไอเวอร์ส
ผมสังเกตเห็นชื่อ บนพาสปอร์ตของคุณ ซัมเมอร์ส
ไม่ตรงกับชื่อในใบขับขี่
เธอเปลี่ยนชื่อเมื่อ 3 ปีก่อน เธอเคยมีแฟนที่ชอบซ้อมเธอ
ชื่อจริงของเธอคือ เรเชล วอชินสกี้
ลุกสาวคุณได้มันมาจากทางใดทางหนึ่ง
คู่หมั้นของคุณคือ ผู้หญิงที่ชื่อ มิลเดร็ด เคมป์
ทำไมเธอสร้างเรื่องขึ้นมา?
สวัสดีแอนนา
เป็นอะไรรึเปล่า?
ฉันทำไปแล้วนะ เรื่องที่คุณเคยพูดไว้
ทำอะไร แอนนา?
สะสางเรื่องที่ค้างคา
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน